حاج رحیم احمدی روشن در ششمین یادواره ۳۳ شهید اسپه کلا و یادمان شهدای حرم و شهدای انرژی هسته ای در شهرستان آمل: شهید مصطفی احمدی روشن ده سال قبل شهادت خود را پیش بینی کرده بود
فرماندار شهرستان آمل در نشست مطبوعاتی با اصحاب رسانه بیان کرد: در دهه فجر امسال شاهد بهره برداری ۶۴ پروژه عمرانی خواهیم بود./گزارش تصویری
فرمانده سپاه آمل : ۱۰۰۰ برنامه متنوع فرهنگی اجتماعی در ایام دهه مبارک فجر برگزار می گردد.
محور هراز و کندوان مسدود است
گزارش تصویری/ سالگرد حماسه ششم بهمن آمل با حضور فرماندهی سپاه کربلا مازندران سردار بابایی و سخنرانی فرمانده بسیج مستضعفین کشور سردار غیب پرور
گزارش تصویری/جشنواره غذای سالم و بازارچه خیریه دبستان غیردولتی مهرپویان در جهت کمک به انجمن آرین حامی بیماران سرطانی آمل
جلسه شورای اجرایی حزب مردم سالاری شهرستان آمل چهارم بهمن ماه برگزار گردید.
هیئت کریم اهل بیت(ع) آمل با هدف ترویج فرهنگ اسلامی و تقویت روحیه معنوی جوانان سلسله همایش، آموزش و ترویج سبک زندگی اسلامی را بصورت ماهانه برگزار می نماید.
۲۳:۴۰:۴۸ - چهارشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۶
چاپ این نوشته Click Here! داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی: سرزمین وحى گسستن زنجیرهاى جهل و تباهى است
حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی مسئول بعثه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در یاداشتی از مکّه مکرّمه، به تبیین جایگاه رفیع وحی و ارتباط عمیق و همه جانبه آن با مکه پرداخته و سفر معنوی حج را فرصت مناسبی برای شناخت هر چه بیشتر معارف وحیانی دانسته است. حجت الاسلام و المسلمین […]

حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی مسئول بعثه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در یاداشتی از مکّه مکرّمه، به تبیین جایگاه رفیع وحی و ارتباط عمیق و همه جانبه آن با مکه پرداخته و سفر معنوی حج را فرصت مناسبی برای شناخت هر چه بیشتر معارف وحیانی دانسته است.
حجت الاسلام و المسلمین جوادی آملی در این یادداشت با بیان اینکه سرزمین وحى بنیان همه نیکى ها و سعادت هاست، بیان می دارد: با توجّه به جایگاه و تأثیرى که وحى بر إقلیم و سراى زیست همه جانبه بشر از زمان آغاز نزول تا وقت انجام حیات مادّى دارد، توجّه به عنوان و لقب «سرزمین وحى» براى شهر مکّه از اهمیّت خاصى برخوردار است.

وی با تاکید بر اینکه، سفر معنوی حج همگان را به بیداری بزرگ معرفتی فرا می خواند، اذعان می دارد: منبع جوشان معرفت وحى، دست نخورده و بستهء باز نشده اى است که باید در باره آن چاره اى اندیشید. سفر گرانسنگ حج عقول خفته و قلوب سسته را نهیب زده و به بیدارى بزرگ معرفتى فرا مى خواند.

حجت الاسلام و المسلمین جوادی آملی در بخشی از این یادداشت می نویسد: به رغم همه آنچه در باب وحى گفته و یا نوشته شده، با قطع نظر از پراکنده گوئى ها، در آغاز راه معرفت نسبت به وحى هستیم و بشر تا بخواهد به خاستگاه، قداست، نزاهت، عمق و وسعت وحى راه یابد مسیر طولانى در پیش دارد. بدیهی است یکى از مؤثّرترین عوامل تبعیّت از وحى، شناخت صحیح، همه جانبه و شایسته از آن است.

متن یادداشت حجت الاسلام و المسلمین مرتضی جوادی آملی بدین شرح است:

مکّه سرزمین وحى

در جوامع روائى اهل تشیّع و امامت و مجامع حدیثى اهل تسنّن و جماعت، اسامى و القاب متعدّدى جهت نامگذارى شهر مکّه مکرّمه وجود دارد، حتّى در جهت توجیه تسمیه آن به مکّه یا بکّه یا أم القرى و نظائر آن روایات متعدّدى وجود دارد که بعضاً به مسائل طبیعى و پاره اى از آنها به حوادث و قضایاى تاریخى و نظائر آن ناظر است، لیکن با توجّه به جایگاه و تأثیرى که وحى بر إقلیم و سراى زیست همه جانبه بشر از زمان آغاز نزول تا وقت انجام حیات مادّى دارد ، توجّه به عنوان و لقب «سرزمین وحى» براى شهر مکّه از اهمیّت خاصى برخوردار است.

از جمله منافع و برکات گرانقدر سفر روحانى حج، آشنائى با فرهنگ اصیل و شئوناتى است که زاده این سنّت الهى چند هزار ساله مى باشد.

از مهمترین جلوه هاى این سیر روحانى و سراى وحیانى که خداوند عالم از بدایت شکل گیرى تا نهایت صورت یافتن آن، در کتاب عزیزش قرآن کریم، گاهى بدان سوگند یاد مى کند «لا اقسم بهذا البلد» (سوره بلد آیه ١) و گاهى از امنیّت، آزادى و غناى اقتصادى آن یاد مى نماید «الذی اطعمهم من جوع و آمنهم من خوف» (سوره قریش آیه ۴) طرح و پرداختن به مسئله مهم و حیاتى وحى است.

باید اذعان نمود به رغم همه آنچه در باب وحى گفته و یا نوشته شده، با قطع نظر از پراکنده گوئى ها، در آغاز راه معرفت نسبت به وحى هستیم و بشر تا بخواهد به خاستگاه، قداست، نزاهت، عمق و وسعت وحى راه یابد مسیر طولانى در پیش دارد. بدیهی است یکى از مؤثّرترین عوامل تبعیّت از وحى، شناخت صحیح، همه جانبه و شایسته از آن است.

تردیدى نیست که «وحی» همزاد بشر بوده، بلکه پیشینه تکلّم و سخن گوئى خداوند از قبل از پا نهادن بشر بر روى زمین بوده است، لیکن اوج جلوه وحیانى در کلام قرآنى از فراز غار حراء با این آیات بدایت یافت : «اقراء بإسم ربک الذی خلق»(سوره علق آیه ١) و تا نهایت إعجاب و اعجاز پیش رفت.

روشن است گسترش وحى به لحاظ زمانى و مکانى تابعى از توابع وجود نازنین رسول مکرّم اسلام (صلى الله علیه و آله و سلم) بوده و امتداد وجود حضرتش مى باشد.

امّا نقطه آغاز و عزیمت استقرار وحى در شهر مکّه مکرّمه، بلد امن الهى بوده است از اینرو در فرهنگ دینى آنرا «سرزمین وحى» مى نامند. اعتراف به این معنا زیباست که اگر حقیقتى برتر از «وحى» وجود مى داشت على (علیه السلام) هنگام رحلت نبیّ رحمت (صلى الله علیه و آله و سلم) و غَسل و غُسل دادن جسم مطهّر رسول مکرّم اسلام (صلى الله علیه و آله و سلم) آنرا آشکار ساخته و بر زبان جارى مى نمود ولیکن امام على (علیه السلام) که به مثابه جان رسول گرامى (صلى الله علیه و آله و سلم) است تنها به جریان وحى اشاره داشت : (بابى انت و امى یا رسول الله لقد انقطع بموتک ما لم ینقطع بموت أحد) ( نهج البلاغه خطبه ٢٣۵)

روشن است، مباحثى از جمله اینکه وحى چیست؟ حقیقت و اوصاف آن کدامست؟ از چه جایگاه و مقام معرفتى برخوردار است؟ نسبت آن با دانش بشرى کدامست؟ قلمرو وجودى آن تا به چه میزانى امتداد دارد؟ و سوالاتی از این قبیل، در این مجال نمى گنجد.

لیکن با قطع نظر از سعى وسیع و کوشش بلیغ عالمانى که تنها با نقلِ از وحى روبرویند و در ظلّ و جسم آن زیست نموده و بهره اى از حقیقت وحى ندارند ، حکماى نامور عرصه الهى و عارفان دل خسته فضاى ربوبى تلاش بیشمارى داشتند تا با سلاح عقل وحیانى و با وسیله شهود رحمانى، خود را به این عنقاى مُغرب الهی نزدیک نمایند اما به حق یافتند که گفت و شنود کلام الهى و بهره مندى از فضاى وحیانى جز از ساحت نبوّت و خاستگاه رسالت نشاید و حال و وضعشان به مثابه همان سخن جبرئیل امین است که ندا در داد : (لو دنوت انمله لاحترقت).( بحار الأنوار ج ١٨ ص٣٨٢)

گفتنى است کتاب «الوحى و النبوه» به قلم استاد حضرت آیه الله جوادى آملى (دام ظله) عصاره اندیشه ره یافتگان به حریم وحى و ساحل نشینان بحر این شعور مرموز الهى به بخش قابل توجّه اى از این معارف پرداخته است. لیکن بایستى اعتراف نمود که با قطع نظر از تاریخ پر ماجراى وحى در دوره هاى پیش از بعثت رسول گرامى (صلى الله علیه و آله و سلم) از زمانى که کرائم آیات الهى بر فراز غار حراء درنشست و گوش بشر با طنین وحى آشنا شد، زلزله معرفتى آغاز گشت و بشر خفته در لاک شناخت و آگاهى ضعیف و نحیف متوجّه امرى شد که همچنان بعد از هزار و اندى سال با بهت و ناباورى با آن روبروست و تا کنون نتوانسته و یا حتّى مى توان گفت نخواسته به چنین باورى روى آورد و در مقابل آن عاقلانه خضوع نماید.

قدر متیقّن این است که منبع جوشان معرفت وحى، دست نخورده و بستهء باز نشده اى است که باید در باره آن چاره اى اندیشید. سفر گرانسنگ حج عقول خفته و قلوب سسته را نهیب زده و به بیدارى بزرگ معرفتى فرا مى خواند.

قابل إنکار نیست، از همان نقطه آغاز نزول وحى تا کنون بشر از هر راه ممکن تلاش داشته تا در برابر آن مقاومت کرده و آنرا نپذیرد البته شیوه هاى مقابلهء با آن متفاوت بوده، از إنکار و الحاد صد در صد تا توجیهات وهمانى و تاویلات شیطانى، لیکن همه آنها در این امر اتّفاق داشته که در برابر آن مقاومت کرده و آنرا نپذیرند.

امّا خود وحى رحمانى در برابر این مقاومت نا بجاى انسانى به زبان آمده و مى گوید منشأ این مقاومت و مخالفت چیزى جز آزادى شهوانى نیست «بل یرید الإنسان لیفجر أمامه » ( سوره قیامه آیه ۵)

با کمال تأسف، اعتراف به ظلمتى فوق ظلمت باید نمود و آن اینکه بشر امروز گذشته از تبعیّت از ظنّ و گمان از یک سو و هوا و هوس از سوى دیگر«ان یتبعون الاّ الظنّ و ما تهوى الأنفس» (سوره نجم آیه ٢٣) دچار وهمى حیرت افزا گردیده و به عقل ِمستقل خویش دل خوش گشته و آنرا چراغى فرا راه حیات و سعادت خویش قرار داده است، چراغى که آفات فراوانى همانند غفلت، نسیان، خطا، خطیئه، حبّ و بغض و… از هر طرف آنرا احاطه و تهدید مى نماید و آن هم بدون توجّه به لغزشها و تنشها افتان و خیزان سیر نموده و نهایتاً سراشیبى سقوط منزلگاه اوست، همچنان که شاهد هستیم.

از جانب دیگر باور داریم عقلى که در سایه براهین قطعیّه فلسفى و شواهد مصدّقه عرفانى خود را به رکاب وحى رسانده و از حجابهاى بلند مفهومى رسته و از سِتارهاى رفیع معانى گذر کرده و در سایه سار حقیقت نشسته مى تواند دستگیر شود.

امّا باورمندان به سرزمین وحى و بر فراز آمدگان عرصه حج توحیدى در این فکرت غرقند که چگونه مى توان از وحى که سرچشمه علم و حیات بوده و از هر گزند درونى منزّه و از هر آسیب بیرونى مبرّاست «لا یأتیه الباطل من بین یدیه ولا خلفه» (سوره فصلت آیه ۴٣) بهره برد .

قرآن و عترت دو بال معرفت و هم تراز یکدیگرند؛ فهم أحادیث نورانى به میزانى صعب و مستصعب است که فهم آیات رحمانى سخت و دشوار، عدّه اى بر این پندارند که آیات الهى با بیانات روائى قابل فهم است و ائمّه هم با زبان عرف سخن گفته اند غافل از آنکه زبان تحلیلى و تبیینى پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) نسبت به قرآن کریم « لتبییّن للناس ما نزّل إلیهم» (سوره نحل آیه ۴۴) و لسان توضیحى و تشریحى ائمّه نسبت به سخنان پیامبر گرامى (صلى الله علیه و آله و سلم) و قرآن حکیم، نشان از نیازمندى فهم به بیان و تبیین تحلیلى و عقلى دارد.

قرآن و عترت هر دو از ویژگى هاى یکسان برخوردارند، خداى بزرگ براى قرآن دو خصیصه بیان مى فرماید، ویژگی نخست اینکه قرآن قول ثقیل و رصین است « سنلقى إلیک قولاً ثقیلا» ( سوره مزمّل آیه ۵) قول ثقیل در مقابل سخن خفیف سخنى است که از متانت، اتقان و صلابت لازم برخوردار باشد و چنین قولى نه سخن از سر احساس است که شعرى یا خطابى باشد و نه از جایگاه اِسکات و اِقناع خصم که جدلى یا مغالطه اى باشد بلکه تنها سخن برهانى که شکل یافته از قیاس برهانى است مى تواند سخن ثقیل و متین باشد.

ویژگى دوم آسان و راحت بودن فهم قرآن است که این ویژگى را خداوند متعال از جایگاه خویش دانسته و به خود نسبت داده «و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدّکر» ( سوره قمر آیه ١٧) و این آسانى و نه سبُکى، به جهت تناسبى است که پروردگار عالم بین جان انسان از یک سو و بین حقائق و معارف قرآنى و حدیثى از سوى دیگر به نام فطرت بنیان نهاده تا فهم توأم با پذیرش آن براى انسان آسان بوده و با صعوبت و دشوارى همراه نباشد.

روشن است، طبق قاعده عِدل بودن قرآن و عترت، این هر دو براى آن هر دو مى باشد. از اینرو ضمن اینکه برخى از آیات قرآن برخى دیگر را تفسیر مى نماید به همین مقیاس است سخنان معصومین (علیهم السلام) و لذا این مجموعه از کتاب و سنّت از یک مکانت معرفتى رفیعى برخوردار است که مجال فهم عرفى و عوامى به ساحت معرفت دینى وجود ندارد .

بر این باوریم تا بشر با چنین اعتقادى به سراغ وحى نرود و از آن، سعادت همه جانبه خویش را مطالبه ننماید قطعاً نمى تواند به سر منزل مقصود راه یابد.

أما سخن نهائى اینکه آیا مى توان بدون دست مایه به سوى این بحر معرفت گام برداشت؟ آیا مى شود بدون هیچ دل مایه قلبى و بدون کمترین سرمایه عقلى براى دریافت معانى وحیانى آغوش گشود؟ یا بایستى به توصیه خود وحى، ظرف جان را مستعد و وعاء عقل را مهیّا ساخت، همو به ما آموخت تا عقل مهیّا و جان مبرّا را ره توشه نساختى توان بهره گیرى ندارى «لا دین لمن لا عقل له» (بحار الأنوار ج ٧۶)

عقل رصین و پرداخته شده به جلاى برهانی و قلب سلیم و پیراسته شده از شواغل غیر رحمانى زمینه بهره مندى از وحى را در انسان قوّت و غنا بخشیده و فهم را آسان مى نماید.

در برابر این پنداشت باطل که عقل، جانشین وحى و یا این پندار واهى که عقل، جایگزین وحى است، بایستى قاطعانه ایستادگى نمود و بیان داشت که عقل نه جانشین و نه جایگزین و نه حتّى در کنار وحى بلکه قابلى مستعد و پذیرائى آماده و گوش به فرمان وحى است تا همه جنود جوانحى و عساکر جوارحى خویش را به فرماندهى وحى سپرده و جسم و جان فرد و جامعه را به نور آن منوّر گرداند.

این است باور به سرزمین وحى؛ عنوان و لقب سرزمین وحى شعار بدون شعور نیست؛ سرزمین وحى جغرافیا نیست؛ سرزمین وحى تاریخ نیست؛ سرزمین وحى معرفت و ارادت است؛ سرزمین وحى نظام بخشى حیات اجتماعى و سیاسى بر اساس آموزه هاى وحیانى است؛ سرزمین وحى گسستن زنجیرهاى جهل و تباهى است؛ سرزمین وحى نجات از پندارِ میان تهى عقلِ مستقل است؛ سرزمین وحى رهائى از قیدِ استکبار و بندِ استبداد است، سرزمین وحى استقلال، آزادى و تمکین در برابر سخن حقّ است و خلاصه سرزمین وحى بنیان همه نیکى ها و سعادت هاست./شفقنا

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
تلگرام alibaba تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب